wat was er nou aan de hand

Een aantal weken geleden schreef ik wat was er nou aan de hand, deel 1. Hierin kon je lezen dat ik een drain in mijn rug heb gekregen i.v.m. een abces in mijn Psoas spier. Één van de belangrijkste spieren van je wervels naar je heup. Dus bij elke beweging, zo ongeveer, die je maakt gebruik je die. Hoe dit verder verliep lees je in deel 2 van Wat was er nou aan de hand.

Deel 1 van wat was er nou aan de hand eindigde met een drain in mijn rug. Die uiteindelijk geplaatst was. In het ziekenhuis werd de drain dagelijks, liefst 2x per dag, gespoeld. Dit zorgt ervoor dat de drain goed toegankelijk blijft. Dit ging niet pijnloos. Of nou ja, op en af was het pijnloos. Maar meerdere keren deed het toch wel erg pijn. Ze spuiten dan water in de drainslang. En zuigen het daarna er weer uit zodat alle viezigheid eruit is en de drain en abces schoon.
Omdat ik een fistel heb, een gangetje van mijn darm naar het abces, blijft het abces gevoed. Dat wil zeggen dat het abces met alleen de drain niet schoon te krijgen is. Want er loopt steeds iets darminhoud in de fistel naar het abces.
Door het spoelen houden we het schoon en halen we steeds de viezigheid eruit. Na een weekje ziekenhuis mocht ik naar huis. Wel met thuiszorg want de drain moest natuurlijk gespoeld worden.

wat was er nou aan de hand
Drainzakje op mijn been. Op deze manier kon ik hem meenemen en was die verborgen onder mijn kleding.

De volgende dag belde ik in de ochtend meteen met de poli. Ik moest komen. Mijn moeder gebeld, die ging met mij mee. In een rolstoel want lopen was behoorlijk pijnlijk geworden inmiddels. Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis werd ik nagekeken en bleek dat ik een temperatuur had van 39 en de drain inderdaad verstopt zat. Ik werd dus weer opgenomen.
Ik zou een nieuwe drain moeten hebben. Deze werd ook geplaatst, maar helaas wel 3 dagen later. Dus ik heb nog 3 dagen met een verstopte en met best wel wat pijn in het ziekenhuis gelegen.
Ook kreeg ik weer antibiotica via het infuus vanwege de koorts en de ontsteking.
Nadat de drain geplaatst was, was deze stukken minder pijnlijk. Er was een wat dikkere slang geplaatst zodat het tijdens het spoelen beter zou gaan. En dat leek het ook te gaan.

Qua infusen ben ik heel lastig te prikken. Vaak moet ik dan naar de operatieafdeling om daar onder echo een infuus te prikken. Zo ook nu weer. Na een aantal dagen ging dit erg pijn doen en werd mijn arm best wel heel erg dik. Het infuus werd eruit gehaald en ik kreeg een nieuwe. Deze had dus een aderontsteking opgeleverd. Helaas gebeurde dit nog 2x met andere infusen. Waardoor ik dus 2 zere armen had en inmiddels ook een zere voet. Want daar hebben ze ook een infuus ingezet uiteindelijk.
Toen hebben de artsen besloten alle antibiotica eens te stoppen. Want ik hield toch alleen maar koorts en het leek niets te doen.
Ik voelde mij al snel stuk beter na het stoppen van de antibiotica. Het bovenstaande gebeurde allemaal in een tijdsbestek van 2 weken ziekenhuis.

Ondertussen kwam onze verhuisdatum ook steeds dichterbij. En lag ik maar in het ziekenhuis. 5 dagen voordat we onze sleutel kregen mocht ik naar huis. Weliswaar dus nog met drain, pijn en koorts. Maar er was geen reden om nu in het ziekenhuis te blijven. Gelukkig mocht ik op tijd naar huis na 2 weken ziekenhuis. Nu moet ik zeggen dat mijn chirurg erg meelevend is en meewerkend. Fijne man.
Door mijn klachten etc. kon ik helaas geen spullen inpakken en alles klaarmaken voor verhuizing. Op krukken was ik bij onze sleuteloverdracht en mijn vader, schoonvader en Bram hebben alles naar ons huis verhuisd. Mijn schoonmoeder, moeder en zusje hebben ook veel geholpen. Heel erg fijn.
De maandag erop was de sleuteloverdracht van ons vorige huis. Sindsdien ging het snel bergaf met mij. Ik kreeg veel meer pijn, weer koorts en ik kon nauwelijks lopen van de pijn. Ik lag alleen maar op de bank of in bed.
Een week nadat wij de sleutel kregen van ons nieuwe huis belde ik weer met de poli Chirurgie. En ja hoor.. ik moest mij weer melden op de SEH.

Hoe het verder gaat kan je binnenkort lezen in Wat was er nou aan de hand, deel 3. Want het is dus nog steeds niet goed en het leek alleen maar slechter en slechter te gaan.