day

Het is tijd voor het vervolg van mijn operatie. En dan wel the day after. Ik heb een redelijk goede nacht gehad en werd wakker met het nieuws dat er een éénpersoonskamer vrij was gekomen. En dus de vraag of ik daarheen wilde. Eerst dacht ik nee hoeft niet. Maar heb het toch maar gedaan. En toch heel blij mee. Als ik niet zo veel pijn had, dan had ik het wellicht niet gedaan want je hebt een beetje afleiding. Maar in dit geval was rust heel fijn. Hoe ging het verder?

Wil je trouwens eerst meer lezen over de dag van de operatie en de operatie, check dan deze post.

Verder ging het die dag nog niet zo goed. De fysiotherapeut kwam weer langs om even wat oefeningen te doen. Met name te gaan staan. En dan ging niet echt goed. Ik kon staan maar ik kreeg gelijk heel erg veel pijn in mijn schouder. Dit komt door het gas dat ze in je buik doen tijdens de operatie. Op die manier wordt je buik bol en kunnen ze goed bij de darmen. Dat gas kan er niet meer helemaal uit dus dat los na een aantal dagen vanzelf op. Maar oh oh oh wat een pijn had ik daarvan. En die pijn gaat dan in je schouder of schouders zitten. Bij mij dus in de rechter schouder. Wat een afschuwelijke pijn. Alsof er iemand je arm eraf trekt en dat continue.
Als ik in bed lag had ik hier geen last van.
Snel de oefeningen geprobeerd te doen en snel het bed weer in.
De verpleegkundige kwam mij wassen en de blaaskatheter mocht uit. Dit vond ik wel wat eng omdat ik dan het bed dus uit moet om naar het toilet te gaan.
Po-stoel to the rescue haha.Ook weer eens meegemaakt. Vanuit mijn bed de po-stoel op en snel het bed weer in. Tevens werd op dit moment de morfinepomp uitgeschakeld en weggehaald.

day
Kijken of ik mijn blaas goed leeg plas na het verwijderen van de katheter.

‘s Middags ging het al wel een stukje beter. Zeker in vergelijking met de ochtend. Ik kon het bed eventjes uit om naar het toilet te lopen. Uiteraard wel weer die afschuwelijke pijn in mijn schouder. Bram en Elin kwamen gezellig langs. De avond ervoor werden de bezoekregels versoepelt. Dus blij mee. Zo kon Elin ook even langskomen.

In de avond heb ik gewoon normaal warm gegeten en nog even weer het bed uitgeweest. Al met al mag ik nog niet klagen op dit moment. Op die schouder na dan! Maar zo nu en dan kreeg ik een kortwerkend morfinetabletje waardoor ik dus wat meer kon. Heel erg fijn dat dit mogelijk was. Uiteraard zat het infuus er nog wel in met wat vocht om toe te dienen. Maar ik dronk die dag ook al goed, dus waarschijnlijk mag die er morgen uit.

Dit was eigenlijk de day after. Ik had vanochtend niet gedacht dat ik in de middag een stukje zou gaan lopen. Dus heel erg fijn. Dit was dus the day after de darmoperatie en gaat het geleidelijk aan beter? Dat lees je in een volgende blog.