darmoperatie

Eerder deze week kon je al lezen over de voorbereiding op mijn darmoperatie. En ik beloofde nog te vertellen over de darmoperatie. Om 8 u werd ik verwacht in het ziekenhuis voor opname en rond 10:45 uur zou de operatie plaatsvinden. Hoe is dit precies gegaan? Dat ga ik je vertellen.

Om kwart voor 8 kwamen wij aan in het ziekenhuis. We moesten door de triagetent (i.v.m. Covid-19). In deze tent werden er een aantal vragen gesteld met betrekking tot het Covid-19 virus. En kreeg je een groene of een oranje kaart. Wij kregen beide een groene kaart en mochten zonder mondkapje het ziekenhuis in.

operatie


We volgden de juiste route en kregen een opname gesprek. Hier werden weer een heleboel vragen gesteld me betrekking tot de darmoperatie en opname en ik mocht doorlopen naar de kamer waarin ik zou verblijven. Dit was een vierpersoonskamer. Later werd dit anders, maar dat komt in een volgende post.
Ik ruimde mijn kast in en wachtte geduldig tot het tijd was om mijn operatieshirt aan te trekken. Om half 9 kreeg ik 2 PreOp drankjes. Dit zijn energiedrankjes/eiwitdrankjes om fitter uit de operatie te komen. Soort van suikerdrankjes noem ik ze maar. Hier moest ik er dus 2 van opdrinken en 2 uur later zou de darmoperatie zijn.

Om 10 uur was het zover, mijn operatieshirt mocht aan. Of nou ja shirt, schort meer. En ik mocht in bed, onder de dekens gaan liggen. Daar werd ik door een verpleegster weggereden. Bram kon een klein stukje meelopen en toen moest hij ook gaan. Hij ging naar huis en wachtte tot de chirurg zou bellen als de operatie klaar was.
Ik werd een verkoeverkamer op gereden en daar zou het infuus geprikt worden.
Nu weten we allemaal dat ik niet te prikken ben dus dit was ook weer een drama. Of nou ja, ik kan er goed tegen. Maar na 5x prikken hebben ze hem toch maar in mijn elleboogholte gedaan om hem vervolgens tijdens de operatie in mijn hand te doen. Dan schijnen je aderen meer naar boven te komen. Dus als ik wakker zou worden zou hij in mijn hand zitten.

Het infuus zat en toen nog 5 minuutjes wachten en ik kon naar de operatiekamer. Er kwamen 2 vriendelijke anesthesiemedewerkers bij mij en die stelden mij goed gerust. Ik kreeg een kapje op voor zuurstof. En daarna werd het slaapmiddel in mijn infuus gespoten en zo ineens was ik weg. Haha, ik weet niet meer precies hoe dat ging.
Ik ben in het verleden ook wel eens geopereerd, aan mijn amandelen en dan was het vaak probeer maar tot 10 te tellen en dan bij 3 sliep je al haha. Nu weet ik het niet meer, ineens was ik weg.

De operatie heeft ongeveer 2 uur geduurd. Bram werd kort na de operatie gelijk door de opererende chirurg gebeld dat alles goed was verlopen. Er hoefde gelukkig maar weinig darm weggehaald te worden en tot zover was alles volgens plan verlopen. De patholoog gaat het stuk wat eruit gehaald is nog onderzoeken om te kijken wat het nu precies is. Daar krijg ik over 2-3 weken de uitslag van.

Ik werd wakker op de verkoeverkamer na de darmoperatie en ik weet nog dat ik meteen zei dat het heel erg veel pijn deed. Meteen kreeg ik pijnstillers in mijn infuus gespoten. Die inderdaad in mijn rechterhand zat. Ik ben links, dus dat was fijn.
Ik werd rustiger, de pijnstillers werkten goed. Kort daarna kreeg ik een pompje waarmee ik zelf mijn pijnstilling kon regelen. Overdoseren kon niet, want er zat een stop op. Elke 7 minuten kon ik een keer drukken. Dat heb ik dan ook zeker gedaan de eerste uren. Tot en met uur of 19 zeker. Het was nu 2 uur in de middag. Meestal lig je een uurtje op de verkoeverkamer, maar bij mij duurde dat een uur of 2. Bram zat inmiddels ongeduldig te wachten thuis tot de verpleegkundige zou gaan bellen. Dan mocht hij nog even komen namelijk.
En dat telefoontje kwam dus pas 2,5 uur na de operatie i.p.v. een goed uur. Maar eerst moet de pijn onder controle zijn voordat je weg mag.
Rond half 4, 4 uur was dat ook zo en werd ik naar de afdeling gereden.
Daar lag ik in bed, wachtend tot de 7 minuten weer voorbij waren, zodat ik kon drukken. Begin van de avond kon ik even niet meer drukken, want ik kan in een paar uur tijd teveel gedrukt. Ik moest een uurtje wachten tot ik weer kon toedienen. Dus heel goed geregeld, ik kon echt niet overdoseren.

Bram die kwam en dat was fijn. Konden even bijpraten en daarna kon ik weer slapen. Want ik was nog erg moe en suf van de operatie en alle pijnstilling. Daarna kreeg ik een bakje vla en een eiwitrijkdrankje voor de energie.

In de avond moest ik nog even proberen uit bed te komen en ik kan je vertellen. Dat is heel erg lastig en vooral ook erg pijnlijk. Maar zodra ik omhoog kwam werd ik heel erg wit en alles draaide. Ik weet niet meer hoe ik precies in die stoel kwam, maar ik zat er. Na 3 minuten drukte ik wel op de knop want ik wilde terug naar bed. Ik had alle energie nodig om te zorgen dat ik niet flauw zou vallen. Gelukkig kwam de verpleegster snel en mocht ik terug in bed. Ook dit met alle moeite, maar het was gelukt. Morgen weer een dag. Al snel viel ik in slaap en heb ik op zich goed geslapen.

Wel had ik rond 23 uur in de avond het gevoel dat ik moest plassen. En dat was gek aangezien ik een blaaskatheter had. Dan voel je namelijk niet dat je moet plassen. Je hebt geen aandrang. Maar dat had ik nu wel. Verpleegster gebeld en we hadden even gekeken en er lag een knik in het slangetje. Dus dat was makkelijk te verhelpen. Gelukkig. Nou, ik kon weer verder slapen.