3 weken

Inmiddels is het alweer 3 weken na mijn ontslag uit het ziekenhuis en wil ik jullie graag een update geven over hoe het nu gaat. Mochten jullie de vorige update gemist hebben, lees dan even deze post.

Inmiddels zijn we dus 3,5 week na de operatie en 3 weken na mijn ontslag. De thuiskomst was echt wel een beetje zwaar. Ineens weer 2 kinderen om je heen terwijl je je niet echt top voelt. Dat viel eigenlijk wel weer een beetje tegen. Maar natuurlijk wel heerlijk om weer in mijn eigen omgeving te zijn.
Ik voelde mij nog verre van goed want ik had natuurlijk nog veel pijn. En ook mijn schouder was echt nog killing.

Gelukkig ging die schouder na een dag of 3 thuis steeds beter. Ik ging regelmatig onder een warme douche en dat hielp wel goed. Ook werd ik wat mobieler en bewegen hielp ook. Nog steeds was ik wel erg moe en kon ik nog niet helemaal fijn lopen. De wonden trokken nog behoorlijk op en af.
Wat wel heel erg naar was, waren de nachten. Ik kon niet op mijn zij of buik liggen. Alleen maar op mijn rug, de hele nacht. Je kunt je dus voorstellen dat het rugpijn gaf en slechte nachtrust.

Inmiddels gaat dat beter. Ik slaap nog niet helemaal fijn maar ik kan wel weer op mijn zij liggen en op mijn buik gaat ook beter. De wonden genezen gelukkig ook goed.

Vorige week ben ik wel weer een paar uurtjes gaan werken en ik hoop dit steeds verder uit te breiden. Deze week werk ik alweer een uurtje langer. En dat gaat, tot nu toe, goed. Ik mag nog niet zwaarder als 5kg tillen. Dus echt voor Ivan zorgen is heel lastig.
Hij viel van de week op de tegels buiten, achterover en ik was er het dichtstbij. Ik tilde hem dus snel op, want hij had zich echt zeer gedaan. Dat was gewoonte om hem snel te pakken. Want ja, ik ga hem ook niet laten liggen. Maar dat zorgde wel weer voor wat last nadien. Dus dat gaat nog niet helemaal fijn.

En ik weet ook niet wanneer ik dit mag uitbreiden en wel voorzichtig weer mag oppakken. A.s. donderdag heb ik een gesprek met mijn chirurg. Soort nacontrole en de uitslag van de patholoog. Die heeft het stuk darm wat verwijderd is, helemaal onderzocht en nagekeken. Ik heb al wel gehoord dat hier ontstekingscellen in zaten die wijzen op de ziekte van Crohn, helaas. Maar goed, ik zal later een post schrijven over mijn diagnose / uitslag van de patholoog.

Kortom, het herstel gaat goed. Niet heel snel, heb mij daar iets op verkeken. Maar ik kan steeds meer en als ik iets gedaan heb, geeft het steeds minder last nadien. Maar pijnvrij is het nog niet helaas. En het nadeel is, dat ik napijn heb. Ik krijg dus niet gelijk pijn als ik wat doe, maar achteraf. Dus het is heel erg je grens opzoeken. Wat kan wel en wat kan niet. Dat weet ik pas achteraf. Dat is wel lastig.
Maar goed, al met al mag ik nu niet klagen. Er zit zeker een stijgende lijn in.