maanden

Inmiddels zijn we alweer 8 maanden verder. Ongeveer 8 maanden geleden was mijn 2e operatie. De operatie die de fistel en ontsteking uit mijn darm weg zou moeten nemen. En tevens het abces in de psoas spier. Heb je iets gemist? Lees het hier even terug. Ik heb afgelopen april weer een scopie gehad, ik praat je bij.

Eigenlijk is het vanaf mijn ontslag in het ziekenhuis alleen maar beter gegaan. Weliswaar met hele kleine stapje. Conditie was natuurlijk 0,0. En mijn opgebouwde kilometers hardlopen ging ook zeker niet meer lukken. Ik wist niet eens hoe ik de trap op moest komen. Maar goed, Dat komt weer.
Inmiddels was ik 10 kilo afgevallen vanaf augustus tot en met oktober. En ik kan je zeggen, als het eten weer smaakt, het er (helaas ;)) zo weer bij op zat. Met nog een beetje extra. En daar baal ik heel erg van. Maar goed, daar gaan we mee aan de slag. Vooralsnog zit er niet al teveel schot in. Alhoewel er al wel een paar kilo weer af is. Maar ik ben nog lange niet daar waar ik zijn wil. Maar goed, ik ben vooral gewoon blij met hoe het gaat.

In april heb ik een controle scopie gehad. Dit was gepland 6 maand na de operatie. Hierop waren 3 kleine aften te zien op ongeveer 2cm naast de naad. De naad is dus de operatienaad, daar waar ze de 2 stukken darm weer aan elkaar gemaakt hebben.
Ze hebben daar biopten van afgenomen en 2 weken later kreeg ik de uitslag. Het zag er allemaal goed uit. Er is geen actie nodig en ook nog steeds geen medicatie. Dat betekent dat op het moment van deze post ik al 13 maanden zonder medicatie ben tegen mijn Crohn. Dat is toch best wel een feestje waard.

Anderzijds komt er ook weer een spannende tijd aan. Al 2 zomers op rij heb ik veel pijn gehad, was ik ziek en had ik diverse ziekenhuis bezoeken en/of operaties. Ik hoop zo dat we aankomende zomer eens echt kunnen genieten van onze vakantie en ik gewoon alles kan doen zoals ik dat zou willen.
Nu nog even weer die 10 kilo kwijt en dan hoor je mij voorlopig niet meer klagen ;). Maar laten we voorop stellen dat ik erg blij ben met mijn chirurg en met het feit dat ik momenteel pijnvrij ben en geen medicatie hoef. Dat neemt niet weg dat ik snel last heb van vermoeidheid. Je hebt toch een chronische ziekte helaas. Maar als het daar bij blijft! Ik teken ervoor.
In oktober moet ik weer bloedprikken op diverse waarden en ontlasting inleveren. Op die manier blijven we het vervolgen. Prima!