wat

Wat was er nou aan de hand? Dat was toch wel de vraag die ik had na het maken van de CT scan. Jullie hebben in een vorige blog kunnen lezen hoe het zo’n 5 weken na mijn operatie mis ging. Ik kreeg weer veel pijn in mijn buik en rug en ik begon weer scheef te lopen. Hier het vervolg..

Vorige keer eindigde ik met een CT scan, longfoto en bloedprikken. De longfoto en bloedprikken was allemaal goed. De CT scan daarentegen helaas niet. Er was toch een naadlekkage, vermoedelijk, te zien met een fistel en een abces. Het abces zat in mijn psoas spier. Één van onze belangrijkste spieren. Een spier die van de wervels naar de heup toe gaat. Dus deze spier gebruik je nagenoeg bij elke beweging die je doet.
De uitslag kreeg ik telefonisch met het advies om naar de spoedeisende hulp te komen.
In de week hiervoor had ik elke dag zoveel pijn en koorts dat er ook echt iets moest gebeuren.
Ik belde Bram op zijn werk en regelde een oppas voor de kindjes. Op naar de SEH.

Eenmaal daar aangekomen werd er nogmaals bloed geprikt. Om de ontstekingswaarden te bekijken. Mijn temperatuur was inmiddels ruim 39 graden en ik had het bloedheet. Mijn ontstekingswaarden waren veel te hoog en dit samen met de koorts maakte het advies dat ik moest blijven. Waar ik al bang voor was. We hadden ook al een tas met spullen meegenomen voor de zekerheid.

Ik kreeg een infuus en werd naar de afdeling gebracht. Hier zou ik antibiotica krijgen via het infuus. Dit resulteerde in een paar dagen ziekenhuis en daarna kreeg ik orale antibiotica mee. Dus tabletten.
Een weekje voordat wij op vakantie zouden gaan kwam ik weer thuis. Het ging aardig.
1 Dag voordat we op vakantie zouden gaan, zat ik weer in het ziekenhuis voor een controle echo. Deze echo liet wederom hetzelfde beeld zien als op de CT scan. Ook kreeg ik voor de zekerheid nieuwe CT scan om nogmaals beter te kijken. Hetzelfde beeld. Ik kreeg, omdat ik op vakantie ging en het abces klein was, antibiotica mee. 2 weken een zware kuur.

wat

Spullen inpakken en we vertrokken naar de camping. We bleven in Nederland, dus als het niet goed zou gaan ben ik vlakbij het ziekenhuis.
Nu ging de vakantie helemaal niet goed. Regelmatig had ik wat koorts, waarbij ik mij eigenlijk moest melden in het ziekenhuis, maar ik keek het aan. Ik wilde niet de vakantie afbreken. De kinderen hadden het zo naar hun zin. Ik daarentegen wat minder. Veel slapen en veel pijn. Ik liep helemaal scheef.
Wat heel fijn was, was het zwembad. Daar zakte mijn klachten af en ook in de uren erna had ik veel minder klachten. Dus regelmatig lag ik in het zwembad.
Na 2 weken vakantie thuis te zijn gekomen, had ik de dag erna toch weer koorts. Ik heb het ziekenhuis gebeld en mocht het heel even aankijken. Op dat moment was het gezakt naar 37,7. Die middag liep het weer op tot bijna 39, dus we moesten weer naar de SEH komen.

Eenmaal daar weer aangekomen kreeg ik een nieuwe CT scan, om te zien wat er verandert was. Het abces was iets groter geworden. Omdat de antibiotica de afgelopen weken niet geholpen had werd een drain aangeraden.
De volgende dag zou ik via mijn rug een drain krijgen. Dat wil zeggen een slangetje die ze in je rug inbrengen tot in het abces. Zodat de viezigheid in het abces weg kan. En de ontsteking in mijn buik rustiger wordt.
Ik werd wel opgenomen weer in het ziekenhuis.

De volgende dag naar de betreffende kamer waar de drain geplaatst zou worden. Dit wordt onder lokale verdoving gedaan. Dat ging goed tot ze een zenuw raakte en dit zoveel pijn deed. Tot 3x toe, dat ze gestopt zijn. Er werd besloten dat ik later op de dag onder Propofol de drain geplaatst zou krijgen. Een slaapmiddel waarbij je helemaal weg bent, en na stoppen van dit middel je heel snel weer bij bent.
Toen ik wakker werd zat de drain en ik lag weer in mijn eigen bed. Weer terug naar de afdeling.

Nu zijn we er helaas nog lang niet… Het vervolg komt binnenkort op mijn blog.