bevallingsverhaal

Zoals gezegd zou ik mijn bevallingsverhaal nog online zetten. Nou, het zal niet al te lang worden. Want de bevalling was zo voorbij. Maar ik ga het hier toch neerzetten. Ik vind het zelf ook altijd leuk om dit soort verhalen te lezen en ik zie ze vaak voorbij komen op blogs en daarom denk ik dat jullie het ook leuk vinden om te lezen.

Ik zag dat mijn bevallingsverhaal van Elin nog niet online stond, wellicht zet ik die nog weleens op mijn blog. Maar eerst even deze. Mijn bevallingsverhaal van Ivan.
Op 15 januari 2019 ben ik bevallen van onze zoon en broertje Ivan.

Gerommel

5:30 uur in de ochtend. Bram vertrok naar zijn werk en ik voelde iets gerommel onderin mijn buik. Maar absoluut niets noemenswaardig maar ik dacht, als dit doorzet dan heb ik Bram wel nodig. Want Elin lag nog in bed en dan moet die opgevangen worden. Bram was om 8 uur weer thuis en ik had nergens geen last meer van. Zal je altijd zien. Nog even rondje lopen met de hond om te kijken of het op te wekken was. Maar helaas, ik voelde niets meer.

Tijd voor een dutje. Ik ging even een dutje doen en ik werd rond 11:45 uur wakker en Bram kwam naar boven en ineens pats…
Oké, ben ik aan het plassen? Dit is wel heel raar.. Maar nee, het waren mijn vliezen. Dit had ik bij Elin niet gehad, dus het was even omschakelen. Wat nu? De verloskundige maar even gebeld, want ik had nog nergens last van. Ze zei, de weeën komen waarschijnlijk binnen 24 uur en ze zou rond 2 uur even komen kijken of het vruchtwater helder genoeg was en hoe het gaat.
Ze kwam en alles was goed. Nog geen inwendig onderzoek, want er waren nog geen weeën. Prima. Ze ging weer. Als het regelmatig werd, zo rond de 4-5 minuten dan moest ik weer contact opnemen. Inmiddels hadden we Elin om laten halen door mijn zusje.

Persdrang

Rond kwart voor 5 begon er weer wat te rommelen en het was uiteindelijk 17:30 dat ik weer contact opnam, want er gebeurde wat elke 4-5 minuten met soms een uitschieter naar 6-7 minuten. Om 18 uur was ze er weer en dit keer wel inwendig onderzoekje. 3 cm. Kortom, nog niet zo veel gaande en dit idee had ik zelf ook. Het was allemaal niet noemenswaardig. Ze vroeg of we thuis wilden blijven of alvast naar het ziekenhuis gaan. Want het kon nog wel even duren.. Bram besloot, we gaan naar het ziekenhuis alvast. Dit hoefde niet, maar ik wilde graag op eigen verzoek in het ziekenhuis bevallen.
Om 18:15 zaten we in de auto en we kwamen in een kleine file terecht, want er was wat gebeurt. Ik zei nog tegen Bram, we hebben geen haast, dus geeft niets. 18:45 reden we de parkeerplaats op en om 19 uur was ik op de kamer.

Ik zei nog tegen Bram, mooie kamer. Keukentje, mooi logeerbed, tv, luxe badkamer. Ideaal hier. Ik merkte hier wel dat de weeën iets heviger werden, maar waren nog goed op te vangen. Verloskundige verwachte ook nog niks, want ik was nog zo rustig en het leek allemaal nog wel mee te vallen en nog niet de krachtige weeën te zijn die je moet hebben.
Ze zei, ga anders even lekker douchen. Ja, dat wilde ik wel. Hupsakee kleren uit en ik zat net 2 tellen met m’n billen op de stoel die daar onder de douche stond of ik moest die stoel uit. Bram tilde mij er snel uit. Want, ik had persdrang.. Wel heel raar, want net had ik nog 3 cm.. Mag ik wel persen? Nou ja, kan mij ook niet schelen, het moet. Bram lichtte de verloskundige in en ik moest naar het bed lopen.
Ja, dat was makkelijker gezegd dan gedaan met volledige persdrang. Nou, toch gelukt en ze zei pers maar beetje mee… Ik zei.. een beetje, dat gaat niet, ik moet volledig persen nu. Toch maar even inwendig voelen en ja hoor al 10 cm. Inmiddels was het nog maar 19:40 uur.
Na ong. 5 persweeën was daar Ivan. Geboren om 19:49. 4530 gram en ong. 53 cm. We wisten het geslacht niet en waren erg verrast met een zoon. Dit omdat ons gevoel een meisje zei. Maar zo leuk, een jongen en een meisje.

Een super snelle en hele fijne bevalling. Ik heb een heel stuk aan weeën overgeslagen heb ik het idee. En ik had helemaal niet gedacht aan het feit dat mijn vliezen al gebroken waren en je dus ook ineens persdrang kan krijgen. Maar goed, na de bevalling voelde ik mij nog kiplekker, veel energie en niet uitgeput. Ook niet met naar huis gaan etc. Om 22:30 uur waren wij alweer thuis en waren we een gezin van 4.

Dus zoals ik zei.. geen lange bevalling. Al met al ongeveer een uurtje. Dus ik kijk met een heel goed gevoel terug op deze bevalling en zou hem zo weer overdoen.